|
BERICHTEN VAN DE DIACONIE Berichten van de ZWO-commissie 40-dagentijdkalender 2012 Het thema voor dit jaar is: “Voor de verandering”. Dit is ook het landelijke thema van Kerk in Actie voor de 40-dagentijd. De ZWO/Zendingscommissie heeft van verschillende zijden bijdragen ontvangen voor de kalender. Ds. Jörg Buller schrijft dit jaar het voorwoord.Uit de vele bijdragen maken we een keuze. Dit is niet altijd gemakkelijk, soms kan een mooi verhaal, gedicht of gebed niet geplaatst worden omdat het te ver van het thema staat. We denken dat we er weer in slagen om een mooie afwisselende kalender samen te stellen. Na een correctieronde gaat het resultaat naar de drukker. De 40-dagentijdkalender begint op Aswoensdag 22 februari. Op zondag 12 februari en zondag 19 februari is de kalender na de kerkdienst beschikbaar en kost 5 euro per stuk. Wij vertrouwen er op dat de kalender een bijdrage kan leveren om op een goede wijze naar Pasen toe te leven. Acceptgiro actie De acceptgiro actie, voor de laatste keer voor het ISAPSO-project voor weeskinderen in Ethiopië, heeft 1824 euro opgebracht. Een mooie opbrengst. Hiermee kan een aantal gezinnen ondersteund worden, die weeskinderen in hun familie opnemen. Hartelijk dank voor uw gift! Ons nieuwe gezamenlijke project in Peru Met ingang van dit kalenderjaar steunen wij een project in Peru met het thema “Kinderen in de knel”. In de Kerstkrant hebben we dit project, met de naam Cesip, al aangekondigd. In een gezamenlijke kerkdienst in april, willen we aandacht aan dit project besteden. In mei 2011 heeft mevrouw Elske Cazemier gemeenteadviseur van Kerk in Actie in Oost- Groningen en Drenthe, een bezoek aan Peru gebracht en een aantal projecten, waaronder het Cesip project bezocht. Zij heeft toegezegd met plezier naar Zuidhorn te komen om meer te vertellen over dit project en kinderarbeid in Peru. Wij maken graag gebruik van dit aanbod en bekijken wanneer en hoe dit het beste past. Namens de ZWO-commissie Rien de Jonge
DIACONIE DICHTBIJ Mei 2011 Stralende gezichtjes…… Tsjernobyl Dit jaar is in vele kerken herdacht dat het 25 jaar geleden is dat de kernramp in Tsjernobyl zich voltrok. Wat ik mij ervan herinner is dat wij destijds de koeien juist kort ervoor hadden weggebracht in de wei, enkele kilometers verderop. Dat was altijd een feestje. Dit keer moesten de koeien weer met vrachtwagens worden opgehaald omdat het gras besmet was met straling uit Tsjernobyl. Een anticlimax voor ons, de stal weer vuil. Verder weinig meer van vernomen. Tot wij eind 2009 de vraag kregen of het niet iets voor ons zou zijn om eens een Wit-Russisch kind voor krap twee maanden in ons gezin op te nemen. Daar konden we eigenlijk geen nee op zeggen.
Kinderen uit Tsjernobyl op bezoek in Noord- en Zuidhorn Twee maanden is enerzijds pittig om er een vierde kind bij te hebben, dat eerst onverstaanbaar is, maar het was anderzijds lang genoeg om een behoorlijk stevige band te krijgen met Karina. Het aanvankelijk bleke en overbeleefde meisje bleek uiteindelijk een bijdehante schat van een meid van 11 te zijn, die ons nog regelmatig belt en mailt. En dat terwijl wij er eigenlijk niet echt veel bijzonders voor hoefden doen. Zij ging naar school in haar eigen klas en met haar eigen juffen. Buiten school waren er diverse activiteiten georganiseerd en verder deed ze gewoon mee met de dagelijkse dingen van ons gezin en onze familie. Fukushima Nu, precies 25 jaar later, Fukushima, waardoor de impact van zo’n ramp nog eens heel actueel wordt. Onlangs hoorde ik op de radio een discussie tussen deskundigen (incl de voorzitter van de Stichting Rusland Kinderhulp) over de wetenschappelijke bewijzen van de gevolgen van de straling. Het % aangeboren afwijkingen zou niets hoger zijn dan hier en een deel zou ook nog wel te maken kunnen hebben met het drankgebruik aldaar. Waar men het wel over eens is, is dat de ‘uitstraling’ van de problemen van toen op de psychische gezondheid van de bevolking nog zeer duidelijk waarneembaar is in het leven van Wit-Russen. Het verblijf van intussen meer dan een miljoen kinderen in het buitenland voor 2 maanden, heeft duidelijk positieve invloed op het verdere leven van deze kinderen. Het uitstekende voedsel dat wij in Nederland hen dagelijks voorzetten (wij vinden het heel gewoon) schijnt een belangrijke boost aan hun fysieke weerstand te geven en onze welvarende samenleving en het samen vieren van ons geloof geeft deze kinderen een ervaring die niemand hen afneemt. Niet alleen zij, maar ook wij zijn een ervaring rijker. Het stralende gezichtje, nee niet dankzij, maar ondanks de vele millisieverts die over Belarus zijn uitgestraald, is iets wat je niet snel vergeet. Weer zo’n typisch geval van Diaconie Dichtbij voor jou en mij. Stichting Tsjernobyl Kinderen Noordhorn De Stichting Tsjernobyl Kinderen Noordhorn is al weer volop bezig met het volgend project. Van 7 januari tot 27 februari 2012 hopen ze weer een nieuwe groep kinderen, uit het Tsjernobyl gebied, tussen de 9 en 10 jaar te mogen begroeten in onze dorpen. Mocht u vragen hebben of wilt u zich opgeven om gastgezin te worden, bel of mail naar Margriet Matter 540400/06-50882018, Margriet_Matter@hotmail.com. Jasper Het Lam PS van de redactie: U kunt ook een bijdrage overmaken op bankrekening : 34.86.56.068 t.n.v. Tsjernobyl Kinderen Noordhorn
|
Beeldje "Helpende hand" van Ruud Schrijvershof |
